Για την ιδιωτικοποίηση των ταχυδρομείων στην Πορτογαλία

Κάτω τα χέρια από το ταχυδρομείο μου ! *

Με αυτό τον τίτλο αναδημοσιεύτηκαν από το γαλλικό Courrier international no 1180 αποσπάσματα άρθρου  του Daniel Oliveira  στην πορτογαλική Expresso της 4-6-13

                 Οι συγκεντρώσεις πολιτών που αντιτίθενται στo κλείσιμο του ταχυδρομικού γραφείου της περιοχής τους  πληθαίνουν στην Πορτογαλία.  Το   CTT ( Correios, Télegrafos e Telefones), το πορτογαλικό ταχυδρομείο,  προτίθεται  να κλείσει πάνω από 200 ταχυδρομικά γραφεία μέχρι το φθινόπωρο. «Η επιχείρηση ξεπαστρεύει ό,τι μπορεί προκειμένου να γίνει όσο το δυνατόν πιο δελεαστική για την ιδιωτικοποίηση» καταγγέλλει ο Vitor Narciso επι κεφαλής του μεγαλύτερου συνδικάτου των εργαζομένων στο χώρο.  « Από το 2011, έχουν κλείσει 140 ταχυδρομικά γραφεία εκ των οποίων τα 125 μετά την υπογραφή με την τρόικα, τον Μάιο του 2011, του προγράμματος διάσωσης  που προβλέπει την ιδιωτικοποίηση του CTT».

O τρόπος με τον οποίο το CTT ( Correios, Télegrafos e Telefones) , το πορτογαλικό ταχυδρομείο , προχωράει από τη μια μέρα στην άλλη στο κλείσιμο των γραφείων  του μεταβιβάζοντας τις αρμοδιότητες  σε ανθοπωλεία, οπωροπωλεία ή στις δημαρχίες, χωρίς καν  να έχει προειδοποιείσει τους χρήστες των υπηρεσιών του, σίγουρα  δεν αρμόζει σε δημόσια επιχείρηση. Ανταποκρίνεται όμως στην κουλτούρα της φαυλότητας και της περιφρόνηση των πολιτών που αυτή  η κυβέρνηση προωθεί σε όλα τα επίπεδα. Είναι φανερό πως τέτοιες αποφάσεις συνδέονται με τη διαδικασία ιδιωτικοποίησης (προβλέπεται για το φθινόπωρο). Η λογική είναι να  «μειωθεί το  παθητικό και να ενισχυθεί το ενεργητικό» σύμφωνα με βουλευτή της πλειοψηφίας.

Η έννοια της δημόσιας υπηρεσίας είναι απούσα από την επίσημο λόγο, που παραγνωρίζει το γεγονός ότι, για  κάποιους  ανθρώπους, ιδίως τους πιο ηλικιωμένους ή αυτούς που ζουν στην ύπαιθρο, το CTT είναι ένα από τα σπάνια μέσα που διαθέτουν για να διατηρούν μια άμεση επαφή με το κράτος. Αυτό λέγεται «ενεργητικό» όταν πρόκειται για δημόσια επιχείρηση.

Απ’ όλες τις ιδιωτικοποιήσεις που προηγήθηκαν ή βρίσκονται σε εξέλιξη, η ιδιωτικοποίηση του CTT μαζί με αυτή του REN ( Εθνικό Ηλεκτρικό Δίκτυο, 40% του οποίου πουλήθηκαν το 2012 στην κινεζική State Grid και στην Oman Oil) και του Aguas de Portugal (η δημόσια εταιρεία νερού της οποίας η ιδιωτικοποίηση προγραμματίζεται για το 2014) είναι οι πιο εγκληματικές.  Το ταχυδρομείο είναι κερδοφόρα  επιχείρηση. Από τις αρχές του 1990, περίοδο κατά την οποί α οι τηλεπικοινωνίες χωρίστηκαν από την ταχυδρομική υπηρεσία, η επιχείρηση έχαιρε άκρας υγείας,

Ωστόσο το πορτογαλικό ταχυδρομείο  άφησε ανεκμετάλλευτες  πολλές ευκαιρίες.  Πιο χαρακτηριστικό  παράδειγμα η μη ίδρυση ταχυδρομικής τράπεζας. Οι ιδιωτικές τράπεζες δεν θέλουν μια ισχυρή δημόσια τράπεζα. Κι όμως κάτι τέτοιο θα είχε δώσει νέα πνοή στο CTT και τα ταχυδρομικά γραφεία  θα έσφυζαν από κόσμο.

Πολλοί ταχυδρομικοί υπάλληλοι αντικαταστάθηκαν από περιστασιακούς μη εκπαιδευμένους εργαζόμενους, κάτι που υποβάθμισε την ποιότητα των υπηρεσιών. Εκατοντάδες  καταστήματα έκλεισαν, συμβάλοντας ουσιαστικά στην ερήμωση της ενδοχώρας.  Τα αντίθετα ακριβώς αυτών που θα έπρεπε να έχουν γίνει. Ο βουλευτής  Adriano Rafael Moreira του PSD (σοσιαλοδημοκρατικού κόμματος, πλειοψηφούντος  στη κυβέρνηση) δικαιολόγησε την αναγγελία της  ιδιωτικοποίηση με μια ιδεολογική κοινοτοπία.: το κράτος θα ήταν κακός επιχειρηματίας. Η συνάδελφος του Ana Drago Bloco από το  de Esquerda   (εναλλακτική αριστερά) του θύμισε ότι είχε χρηματίσει μέλος του διοικητικού συμβούλιου του CP ( Comboios de Portugal, των πορτογαλικών σιδηροδρόμων): «Όταν σας προτάθηκε να μπείτε στο συμβούλιο, δεν είπατε : ‘Κατά τη γνώμη μου το κράτος δεν είναι καλός επιχειρηματίας’. Κάθε άλλο,  πήγατε στις συνεδρίασεις και εισπράξατε την αμοιβή σας. Συνεπώς, τα λεγόμενα σας παραποιούν την αλήθεια.  Κακός επιχειρηματίας δεν είναι το Κράτος, η δημόσια αρχή που εκπροσωπεί τη λαική κυριαρχία αλλά εσείς και οι φίλοι σας».  Αυτό ακριβώς συμβαίνει: οι πολιτικοί βάζουν χέρι στις δημόσιες επιχειρήσεις, εφαρμόζουν κακοδιαχείρηση για να έρθουν κατόπιν οι ίδιοι χωρίς αιδώ ή ίχνος συστολής να υποστηρίξουν την ιδιωτικοποίηση τους.

Υπάρχουν δύο τουλάχιστον πιθανοί υποψήφιοι για την ιδιωτικοποίηση του CTT : η Urbanos  και το Correios do Brasil (το βραζιλιάνικο ταχυδρομείο).  Μια εταιρεία ταχυμεταφορών και μια ξένη δημόσια επιχείρηση. Στην πρώτη περίπτωση,προφανώς   η παροχή δημόσιας υπηρεσίας  θα είναι πλέον παντελώς άνευ σημασίας  και στη δεύτερη,   όπως συνέβη για το EDP ( από το 2011, η κινεζική Three Gorges κατέχει 21% της ΕDP, της πορτογαλικής δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού) θα γίνουμε μάρτυρες της «εθνικοποίησης» μιας πορτογαλικής εταιρείας που θα βρεθεί να εξαρτάται από τις αποφάσεις ενός ξένου κράτους .  Δε μπορώ να φανταστώ πόσες  αλχημείες  πρέπει να κάνει ένας νεοφιλελεύθερος για να υποστηρίξει έναν τέτοιο παραλογισμό. Σίγουρα πάντως θα θεωρεί πως το βραζιλιάνικο ή το κινέζικο κράτος είναι «καλοί επιχειρηματίες».

Η ιδιωτικοποίηση του CTT είναι απαράδεκτη απο τη σκοπιά του συμφέροντος των πολιτών και του κράτους. Το ταχυδρομείο είναι εργαλείο κοινωνικής και εδαφικής συνοχής. Οι ιδιώτες αγοραστές δε θα ενδιαφερθούν παρά μόνο για τα «φιλέτα» : Λισαβώνα, Πόρτο και τις πιο πυκνοκατοικημένες πόλεις. Όσο για τις πιο απομακρυσμένες περιοχές, είτε θα τις εγκαταλείψουν, είτε θα ισχύσει γι αυτές διαφορετική τιμολόγηση, είτε το κράτος θα χρηματοδοτήσει ό,τι δεν είναι αποδοτικό. Με άλλα λόγια, το τελευταίο θα ιδιωτικοποίησει τα κέρδη και θα εθνικοποιήσει τις απώλειες.  Χαμένοι για χαμένοι δηλαδή. Δεν είναι τυχαίο που πέντε μόνο ευρωπαϊκά κράτη έχουν κάνει αυτή την επιλογή από την οποία δεν αποκομίζουν οφέλη.  Ούτε καν οι ΗΠΑ δεν  έχουν ιδιωτικοποίησει  το Ταχυδρομείο τους. Και βέβαια δεν  είναι τυχαίο που το βραζιλιάνικο κράτος επιθυμεί να αγοράσει το CTT και όχι να πουλήσει το Correios do Brasil.

Σε τούτους  τους δύστηνους καιρούς, η ιδιωτικοποίηση αυτή όπως και νά ΄χει θα είναι ένα ξεπούλημα   χωρίς αντίκτυπο στο έλλειμμα του προϋπολογισμού.  Τα έσοδα της πώλησης θα πάνε  κατευθείαν στους δανειστές, αφού τα χρήματα των ιδιωτικοποιήσεων θα πρέπει υποχρεωτικά να χρησιμοποιηθούν για την πληρωμή  του δανείου. Μόνο που το CTT και τα 21%  της ιδιωτικοποίησης  του EDP θα απέφεραν κάθε χρόνο στο κράτος, σε μερίσματα, το ποσόν που εξοικονομείται  μειώνοντας το κόστος   του δανείου μέσα από τις ιδιωτικοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν (από το 2011) και αυτές που προγραμματίζονται για τα επόμενα χρόνια. Με μια διαφορά: Όταν θα έχει πληρωθεί το δάνειο, ένα ενεργητικό θα έχει χαθεί.  Η Πορτογαλία θα είναι μια από τις λίγες χώρες στην Ευρώπη που δε θα έχει δημόσια Ταχυδρομική υπηρεσία. Αν σ’αυτό προσθέσουμε  την ιδιωτικοποίηση  του συνόλου σχεδόν των δημόσιων μεταφορών , των αεροδρόμιων, της εθνικής εταιρείας αερομεταφορών, του RΕΝ και του νερού, σε μια χώρα χωρίς νομισματική αυτονομία, κατανοούμε γιατί η Πορτογαλία δε θα είναι καθόλου εύκολο να θεωρηθεί ξανά κυρίαρχο κράτος όταν η τωρινή κυβέρνηση θα έχει εγκαταλείψει την εξουσία ( οι επόμενες βουλευτικές εκλογές είναι για  το 2015).

Πολύ δύσκολα θα βρει κανείς στην ιστορία μια χώρα που, χωρίς να είναι υπό κατοχή, δέχεται οικειοθελώς να  παραιτηθεί από  όλα  τα μέσα που της εξασφαλίζουν την ανεξαρτησία της.  Η πτώση της κυβέρνησης αυτής είναι επείγουσα εθνική ανάγκη.  Αν όχι για να οικοδομήσουμε κάτι άλλο, τουλάχιστον για να γλιτώσουμε από μια τέτοια ανευθυνότητα. Οι τούρκοι ξεσηκώθηκαν για να σώσουν ένα πάρκο. Οι πορτογάλοι θα καταφέρουν κι αυτοί να σώσουν ένα από τα σπάνια διαμάντια ενος  ήδη για τα καλά κουτσουρεμένου στέμματος ;

*ΣτΜ:  στα γαλλικά λογοπαίγνιο με το μότο  της οργάνωσης SOS-Ρατσισμός : «Κάτω τα χέρια από τον κολλητό μου»

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s