Eλλάδα: σώσαμε τις τράπεζες. Η χώρα ας πάει στα κομμάτια!

Του Christophe Servan, σύμβουλου επενδύσεων 

Δημοσιεύτηκε στο www.bvoltaire.fr στις 15 ιουνιου 2013

Ενώ στην Ελλάδα η κατάσταση παίρνει τη χείριστη δυνατή τροπή, εν μέσω  γενικής  περίπου αδιαφορίας, στο παρασκήνιο έχει έρθει  η ώρα για ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Σε ένα εμπιστευτικό έγγραφο που δημοσιεύτηκε στις 5 Ιουνίου στη Wall Street Journal, το ΔΝΤ αναγνωρίζει «σημαντικές αστοχίες» στην κατάρτιση του προγράμματος  διάσωσης της Ελλάδας που είναι σε ισχύ από το 2010, επιρρίπτει όμως την ευθύνη για τα λάθη στην Κομισιόν και τις ευρωπαϊκές χώρες. Αυτές από την πλευρά τους δια στόματος  Olivier Rehn, του οικονομολόγου που προΐσταται της Κομισιόν, απαντούν κατηγορώντας τον Dominique Strauss-Kahn και τη Christine Lagarde οτι δεν αντιλήφθηκαν την σοβαρότητα της κατάστασης και δεν ενήργησαν έγκαιρα.

Τι όμως πυροδότησε αυτή την ξαφνική κοκορομαχία;  Απλούστατα  η δεινή οικονομική πραγματικότητα : πτώση του  ΑΕΠ κατά 20% τα τέσσερα τελευταία χρόνια, και  δημόσιο χρέος που στα τέλη του 2013 θα γίνει και πάλι όσο ήταν το 2011, ενώ στα τέλη του 2014 θα φτάσει το μέγιστο ύψος που άγγιξε το 2012, κάνοντας μας να πούμε πως το πρόγραμμα αναδιάρθρωσης που επέτρεψε τη διαγραφή 48 δισ. ευρώ σε σύνολο 355 δισ. δεν ωφέλησε τελικά σε τίποτα.

Αυτή η τεράστια σπατάλη δεν ήταν αναγκαίο κακό. Ήταν η αναπόφευκτη συνέπεια μιας διπλής επιλογής : έπρεπε πάση θυσία η Ελλάδα να παραμείνει στη ζώνη του ευρώ και κυρίως έπρεπε να σωθούν οι Τράπεζες που είχαν πιστώσει το ελληνικό κράτος.

Όσον αφορά την τύφλωση των πολιτικών στο θέμα του ευρώ, τα πάντα ή σχεδόν τα πάντα, έχουν ειπωθεί. Δεν έχει νόημα να επεκταθούμε. Αν επρόκειτο μόνο γι αυτό, στο μέλλον η ιστορία θα αρκούνταν να μιλήσει για λάθος –ασυγχώρητο μεν, αλλά πάντως λάθος. Τι όμως να πει κανείς για την επιχείρηση σωτηρίας ιδιωτών τραπεζιτών; Παραθέτω το εξής στατιστικό στοιχείο που θα πρέπει όλοι να κρατήσουμε στη μνήμη μας : το 2011, πριν δηλαδή από το πρόγραμμα αναδιάρθρωσης, μόνο 36% του ελληνικού χρέους βρισκόταν στα χέρια οργανισμών που εξαρτώνται από  τον ευρωπαίο φορολογούμενο, ενώ το 2015 το ποσοστό αυτό θα φτάσει το 85% . Ένα χρέος που η Ελλάδα δε θα εξοφλήσει ποτέ. Μια χρεωκοπία, της οποίας τις συνέπειες θα υποστούμε όλοι εμείς αντί για την BNP, την Deutsche Bank, την Crédit agricole, κ.λπ.

Μπορούμε ακόμα να μιλάμε για λάθος; Κάποιοι θα το πουν αισχροκέρδεια ή και έγκλημα. Εναπόκειται όμως στους ιστορικούς και -γιατί όχι;- στους δικαστές να  αποφανθούν κάποτε ποιος χαρακτηρισμός είναι ο πλέον αρμόζων. Όσο  για την Christine Lagarde, η οποία τόσο ως υπουργός οικονομικών κράτους που έχει στην κατοχή του μείζoν μέρος του ελληνικού χρέους , όσο και ως διευθύντρια του ΔΝΤ, υπήρξε βασικός συντελεστής αυτού του ψευδεπίγραφου προγράμματος διάσωσης της Ελλάδας, προγράμματος διάσωσης των τραπεζών στην πραγματικότητα, θα θέσω μόνο μια απλή ερώτηση: με το κύρος της πείρας της από τον φάκελλο Τapie, πόσο άραγε αποτιμά τη ζημία για τον ελληνικό λαό που έγινε έρμαιο μαζικής ανεργίας, βορά στις επιδημίες και τις απόπειρες αυτοκτονίας ;

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s