ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΣΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ – Antti Pesonen, IPU, Φινλανδια

Επ΄ευκαιρία των ευρωεκλογών δημοσιεύουμε κάποιες από τις εισηγήσεις των Ευρωπαίων καλεσμένων μας στη Διεθνή Συνάντηση των Αθηνών, επειδή ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΜΟΝΟ ΑΝ ΓΙΝΟΥΝ ΓΝΩΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ (προφανώς αποκλεισμένες από τα mainstream ΜΜΕ) ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΤΙΘΕΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΕΛΙΤ ΓΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ.

Antti Pesonen, IPU (Κόμμα της Ανεξαρτησίας), Φινλανδία

Εισήγηση στη διεθνή Συνάντηση των Αθηνών, που οργανώθηκε από το Ε.Πα.Μ. στις 31.11 και 1.12.2013

Καλησπέρα! Είναι μεγάλη χαρά για μένα να βρίσκομαι εδώ μαζί σας.

Υπάρχει τρόπος να βγούμε από το αδιέξοδο

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε είναι κοινά, κι αυτό καθιστά ακόμα πιο σημαντικό το να αναζητήσουμε και να βρούμε βιώσιμες λύσεις μαζί.

Η παγκοσμιοποίηση σαν έννοια συχνά κρύβει πολύ περισσότερα από αυτά που αφήνει να εννοηθούν. Υπάρχουν τουλάχιστον δύο είδη της: καλή και κακή. Η κακή παγκοσμιοποίηση είναι αυτή που εξασθένισε τη δημοκρατία, αύξησε τις ανισότητες και τη φτώχια· είναι αυτή που αφαίρεσε τις ελευθερίες από το λαό και τα εκλεγμένα κοινοβούλια και τις παρέδωσε στις μεγάλες επιχειρήσεις, τους διεθνείς επενδυτές και τις τράπεζες. Αυτή η σκοτεινή παγκοσμιοποίηση οδήγησε ολόκληρο το σύγχρονο οικονομικό μοντέλο σε αδιέξοδο. Μας λένε συνεχώς για την ελευθερία που προσφέρει, αλλά υπερβολικά συχνά προκαλεί καταστροφή – σαν την ελευθερία της αλεπούς στο κοτέτσι.

Υπάρχει ένα παγκόσμιο κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης, που έχει ανοίξει τα μάτια των ανθρώπων σχετικά με τη μη-βιωσιμότητα του σημερινού οικονομικού προτύπου. Εκατομμύρια άνθρωποι κινητοποιούνται για να αποκαλύψουν τα ελαττώματα αυτού του μοντέλου που συγκεντρώνει τον πλούτο και την εξουσία [σε λίγα χέρια]. Αλλά αυτό δεν αρκεί· χρειάζονται περισσότερα. Χρειαζόμαστε απτές κοινωνικές και πολιτικές επιλογές και έναν «οδικό χάρτη» για να βγούμε από αυτό το αδιέξοδο.

Η γενική εικόνα

Σήμερα η ανθρωπότητα χρησιμοποιεί τους πόρους της με ρυθμό γρηγορότερο από το ρυθμό ανανέωσής τους, ενώ ταυτόχρονα αφήνει εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους χωρίς κάλυψη των βασικών αναγκών τους σε τροφή και καθαρό νερό. Και αυτό μας δείχνει την τρομακτική ανισορροπία που υπάρχει.

Χρειαζόμαστε κοινωνική ισορροπία

Η έννοια της κοινωνικής ισορροπίας περιλαμβάνει την ασφάλεια, την ισότητα, τη δικαιοσύνη, την προβλεψιμότητα, τη βιωσιμότητα. Χρειαζόμαστε μακροπρόθεσμες προοπτικές για τους ανθρώπους, έτσι, ώστε να μπορούν να διαμορφώσουν τη ζωή τους και το περιβάλλον τους. Η επικοινωνία και το πρόταγμα της δημοκρατίας είναι κεντρικά ζητήματα. Σε ατομικό επίπεδο, σε επίπεδο κράτους, αλλά και στο επίπεδο ολόκληρου του κόσμου.

Το να αποζητούμε κοινωνική ισορροπία δεν σημαίνει ότι παραμένουμε στάσιμοι σ΄ένα σημείο – δεν υπάρχει κάτι τέτοιο, ούτε υπήρξε, ούτε θα υπάρξει στο μέλλον. Η αναζήτηση μιας ισορροπίας είναι μια συνεχής διαδικασία, όπου μπορεί να υπάρξουν αιφνίδιες αλλαγές, ανάλογα με τα κάθε φορά δεδομένα.

Η εθνική κυριαρχία θα πρέπει να ιδωθεί ως η πραγματική βάση της δημοκρατίας. Το κράτος είναι κυρίαρχο, όταν έχει τη δική του νομοθετική εξουσία, ανεξάρτητη δικαστική εξουσία και δική του εξωτερική πολιτική. Υπ΄ αυτή την έννοια τα κράτη της ΕΕ δεν είναι κυρίαρχα.

Η θέληση του λαού εκφράζεται καλύτερα σε μικρότερες μονάδες. Οι ιστορικές και οι φυσικές συνθήκες, το φυσικό και ιστορικό περιβάλλον είναι ευκολότερο να ληφθούν υπ΄όψη σε περιοχές μικρότερου μεγέθους.

Οι υπερεθνικές μορφές διακυβέρνησης μπορούν εύκολα από συνεργατικές να καταστούν εξουσιαστικές. Η λύση του προβλήματος εξελίσσεται σε πρόβλημα καθ΄ εαυτήν. Υπάρχει μεν η ανάγκη για ευρεία και βαθιά συνεργασία μεταξύ των κρατών, αλλά αυτή μπορεί να επιτευχθεί μόνο μεταξύ πραγματικά κυρίαρχων εθνών, όπου οι λαοί εξουσιάζουν αντί να εξουσιάζονται. Και δεν μπορεί να είναι αποδεκτή η εξαγορά ψήφων ή πολιτικής εξουσίας.

Χρειαζόμαστε ισορροπία μεταξύ οικονομίας και ανθρώπων

Η οικονομία και οι αγορές πρέπει να υπηρετούν το λαό – και όχι το αντίστροφο, όπως συμβαίνει σήμερα.

Η παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών θεωρητικά αποσκοπεί στην αύξηση της ευημερίας μας. Όμως στην πράξη δεν ισχύει πια αυτό. Αντίθετα, πολλές από τις ενέργειες που αποσκοπούν στην οικονομική ανάπτυξη μειώνουν την ευημερία μας.

Η εξασφάλιση της ευημερίας μας απαιτεί την εγκατάλειψη της απαίτησης για οικονομική ανάπτυξη. Το μελλοντικό οικονομικό μοντέλο θα πρέπει να είναι ανεξάρτητο απ΄αυτήν.

Ο σκοπός της εργασίας και της παραγωγής θα πρέπει να είναι η κάλυψη των βασικών ανθρώπινων αναγκών και όχι η οικονομία του τζόγου. Η κίνηση κεφαλαίων θα πρέπει να ρυθμιστεί και να φορολογηθεί.

Το χρήμα δε θα πρέπει να παράγεται από ιδιωτικές τράπεζες υπό τη μορφή χρέους· αντίθετα, θα πρέπει να παράγεται από τις κυβερνήσεις. Πρέπει να αφαιρεθεί από τις εμπορικές τράπεζες το δικαίωμα να παράγουν χρέος από το τίποτα. Η δημιουργία χρήματος θα πρέπει να βρίσκεται υπό έλεγχο και η ποσότητα του χρήματος που κυκλοφορεί θα πρέπει να ρυθμίζεται μέσω της φορολογίας. Δηλαδή δεν πρέπει να έχει τη δικαιοδοσία η κυβέρνηση να τυπώνει χρήμα ανεξέλεγκτα.

Δημιουργώντας χρήμα η κυβέρνηση μπορεί να χρηματοδοτεί την εργασία σε επιλεγμένους τομείς, όπως η υγεία, η φροντίδα ηλικιωμένων, η παιδεία, η δημόσια ασφάλεια, ο στρατός, η πυροσβεστική, τα ταχυδρομεία, τα συγκοινωνιακά έργα.

Δεν θα πρέπει να υπάρχει φόβος για υψηλό πληθωρισμό, όταν υπάρχει πρόνοια για μια λογική ισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης.

Οι ευθύνες και το ρίσκο των εμπορικών τραπεζών και των ιδιωτικών επιχειρήσεων θα πρέπει να αναλαμβάνονται από τα ανώτατα διοικητικά στελέχη τους σε προσωπικό επίπεδο.

Μια κυρίαρχη χώρα δε χρειάζεται εξωτερική χρηματοδότηση, κι επομένως εξωτερικό χρέος, όταν έχει το δικό της νόμισμα, τη δική της Κεντρική Τράπεζα και την δυνατότητα λήψης αποφάσεων.

Χρειαζόμαστε ισορροπία μεταξύ των ανθρωπίνων αναγκών και των φυσικών πόρων

Ταπροβλήματά μας δεν θα λυθούν με ανταγωνισμό που ευνοεί τους λίγους· θα πρέπει να υπάρχει κάλυψη των αναγκών όλων.

Το ΑΕΠ δε μετράει την ευημερία, αφού δε λαμβάνει υπ΄ όψη τις ανισότητες, την κατάσταση του περιβάλλοντος και το αν καλύπτονται οι ανάγκες όλων.

Με το εθνικό μας νόμισμα στο μέλλον

Το εθνικό νόμισμα μπορεί να αποτελέσει μια λύση για να βγει κανείς από αυτό το αδιέξοδο. Σε συνδυασμό με την ανάκτηση της κυριαρχίας των αποφάσεων είναι ζωτικής σημασίας για το μέλλον π.χ. της Φινλανδίας· είναι μια αχτίδα ελπίδας.

Η απαγόρευση της άμεσης χρηματοδότησης από την Κεντρική Τράπεζα είναι η αιτία πολλών προβλημάτων

Οι χώρες-μέλη της ευρωζώνης δεν έχουν εθνικό νόμισμα. Οι σχετικές συνθήκες απαγορεύουν την άμεση χρηματοδότηση από την κεντρική τράπεζα. Επιπλέον δόθηκε στις εμπορικές τράπεζες το δικαίωμα έκδοσης χρήματος μέσω χρέους. Οι κυβερνήσεις εξαναγκάζονται να δανείζονται από τις ίδιες τράπεζες που ζητούν από τα κράτη βοήθεια και διάσωση, όταν βρίσκονται σε δυσκολία. Και τα δύο αυτά στοιχεία είναι παράλογα και μη-βιώσιμα.

Κάθε ευρώ που δανείζεται μια χώρα αποτελεί εξωτερικό χρέος και βρισκόμαστε σε μια κατάσταση, όπου οι εμπορικές τράπεζες απαγορεύουν τη διαδικασία λήψης αποφάσεων από τα κοινοβούλια και εμποδίζουν τις κυβερνήσεις να κατανέμουν τους πόρους προς όφελος της ευημερίας. Και το εύρος και το πλήθος των ευκαιριών έχουν μειωθεί σημαντικά με το ευρώ και τις συνθήκες της ΕΕ. Και το πρόβλημα γίνεται ολοένα και μεγαλύτερο.

Είναι θέμα κατεύθυνσης

Η δημοκρατία, ακόμα κι αν δεν μπορεί να επιτευχθεί πλήρως, θα πρέπει να είναι ο ύστατος σκοπός. Είναι λοιπόν θέμα κατεύθυνσης – αν θα πάρει κανείς τη σωστή ή τη λάθος κατεύθυνση. Και θα πρέπει συνεχώς να αναρωτιόμαστε αν προχωρούμε σωστά. Και για να προχωρούμε σωστά, χρειάζεται ανοιχτή δημόσια συζήτηση, που αποτελεί και τη βάση για τη γνήσια, την αυθεντική δημοκρατία. Τα σημαντικά προβλήματα της δημοκρατίας, του περιβάλλοντος, της οικονομίας και της κοινωνικής ανάπτυξης είναι άρρηκτα συνδεδεμένα – και άρρηκτα συνδεδεμένες θα είναι και οι λύσεις τους.

Η λήψη αποφάσεων μας αναγκάζει να διερωτώμεθα ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος και η επιτυχία μας θα μετρηθεί με γνώμονα την ευημερία αυτών ανάμεσά μας που βρίσκονται στη χειρότερη θέση.

Για τους νέους στόχους χρειαζόμαστε νέα εργαλεία. Οι πολίτες χρειάζονται εργαλεία, τρόπους, μέσα για την αλλαγή. Τα κόμματα και οι οργανώσεις είναι καλά εργαλεία για να αλλάξουμε το μέλλον μας και θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν αποτελεσματικά.

Η μάχη για την αποκατάσταση της κυριαρχίας και της ανεξαρτησίας δεν μπορεί να χαθεί. Θα συνεχιστεί μέχρι να νικήσουμε. Ο αγώνας για δικαιοσύνη και δημοκρατία είναι συνεχής.

Βρισκόμαστε σε μια μάχη μεταξύ της πολιτικής και οικονομικής ολιγαρχίας και του λαού. Είναι σημαντικό αυτή η μάχη να διεξαχθεί χωρίς βία και δεν υπάρχει αμφιβολία για το ποιος θα είναι ο τελικός νικητής. Η ολιγαρχία θα παραμεριστεί, όταν ολοένα και περισσότεροι πολίτες δουν τα πράγματα όπως ακριβώς έχουν και δραστηριοποιηθούν για την αλλαγή.

Σας ευχαριστώ πολύ.

 

One comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s