Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ

español

του Atilio A. Boron

Δημοσιεύτηκε στην αργεντίνικη Página 12  στις  19 Ιουλίου 2015

Η τραγωδία έχει ως βασικό της συστατικό το μοιραίο μιας φοβερής και αναπόφευκτης κάθαρσης. Τραγωδία ελληνική ; Όχι, γερμανική. Τραγωδία ενός έθνους του οποίου οι κυβερνήτες είναι προγραμματισμένοι να αναπαράγουν ιστορικές καταστροφές : δυο παγκοσμίους πολέμους στον εικοστό αιώνα και τώρα μια οικονομική καταστροφή που αρχίζει με την Ελλάδα αλλά που κανείς δεν γνωρίζει πότε και πού μπορεί να τελειώσει. Την περασμένη δευτέρα οι υπουργοί οικονομικών της Ευρωζώνης κοινοποίησαν στην Ελλάδα τους όρους της άνευ όρων παράδοσής της. Λίγες φορές η ιστορία έχει καταγράψει στιγμές παρόμοιας ατιμίας, όπου μια ομάδα ληστών με γραβάτα αποφασίζει να μετατρέψει ένα ανεξάρτητο κράτος σε ποταπή αποικία της τρόικας που κυβερνά την Ευρώπη σε όφελος της Γερμανίας. Για τον νομπελίστα οικονομολόγο Πωλ Κρούγκμαν, η συνταγή που προτείνεται σήμερα στους Έλληνες είναι « σκέτη τρέλα », ένα σκληρό χτύπημα της αγοράς σε μιαν ετοιμόρροπη οικονομία και « μια πράξη καθαρής εκδίκησης που καταργεί με μιας την εθνική κυριαρχία των ελλήνων χωρίς καμία ελπίδα ελάφρυνσης ή διάσωσης ».

Ο θεμελιώδης στόχος της ατελείωτης σειράς πιέσεων και απειλών που επιβάλλει η γερμανική κυβέρνηση με τη συμμαχία των υπολοίπων, είναι να προκαλέσει την ταπεινωτική ήττα της αυθάδους ελληνικής αμφισβήτησης, την άνευ όρων παράδοση μιας κυβέρνησης που τόλμησε να σηκώσει ανάστημα και, με δημοκρατικό τρόπο να συμβουλευτεί τον λαό στο πώς να συνεχίσει για την αντιμετώπιση της κρίσης. Στο γνωστό μοτίβο της αυταρχικής παράδοσης των γερμανών, το ζητούμενο είναι η ταπεινωτική υποχώρηση που θα χρησιμοποιηθεί ως παραδειγματισμός ώστε κανείς από τους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς, επίσης καταχρεωμένους, να μην τολμήσει να αμφισβητήσει την εξουσία των τραπεζιτών και των όσων άλλων αυτή τη στιγμή κυβερνούν την Ευρώπη. Κυρίως τη στιγμή που είναι πολλές οι χώρες των οποίων το εξωτερικό χρέος βαραίνει πάνω στο ακαθάριστο εθνικό προϊόν σε βαθμό όχι πολύ χαμηλότερο απ’ ότι της Ελλάδας στις παραμονές της κρίσης. Αν για την Ελλάδα αυτός ο δείκτης είναι της τάξης του 177 τοις εκατό, για την Ιταλία και την Πορτογαλία πλησιάζει το 130, την Ιρλανδία το 110, το Βέλγιο το 106 και με τις Ηνωμένες Πολιτείες σε μια κατάσταση επίσης παρόμοια.

Με το ντροπιαστικό τους ανακοινωθέν, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις πέταξαν από το παράθυρο τις δημοκρατικές ψευδαισθήσεις και την προοπτική μιας Ευρώπης των λαών και όχι των αγορών. Έτσι η δημοκρατία μετατρέπεται σε μια βιτρίνα μιας σκοτεινής πλουτοκρατίας της οποίας μόνη αποστολή είναι να εγγυάται τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου. Όλα τούτα με τις ευλογίες της γερμανικής κυβέρνησης, που πάντα έβρισκε τρόπο να μην εξυπηρετεί τα δικά της χρέη ούτε να πληρώνει αποζημιώσεις για τις πολεμικές καταστροφές που προκάλεσε σε άλλες χώρες, όπως για παράδειγμα στην Ελλάδα.

Διαλυμένη οικονομικά το 1953, η Γερμανία τα κατάφερε έτσι ώστε σε μια συνδιάσκεψη των δυτικών συμμάχων με αρχηγούς τις ΗΠΑ, την Μ. Βρετανία, τη Γαλλία, να της διαγράφει το 62,2 τοις εκατό του χρέους που έσερνε από το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο πανικός που προκαλούσε η πιθανότητα διάδοσης του « σοβιετικού μικροβίου » ήταν αρκετός για να ζεστάνει τις παγωμένες καρδιές των τραπεζιτών και των κυβερνητών εκείνων των χωρών και τους έκανε να παραχωρήσουν τότε εκείνο που τώρα, κατόπιν εξαφανίσεως της Σοβιετικής Ένωσης, ούτε καν στην πιο μακρινή τους φαντασία δεν διανοούνται να παραχωρήσουν στην Ελλάδα. Η Γερμανία αποπλήρωσε έτσι με άνεση το υπολειπόμενο κομμάτι του χρέους το 2010, εν τω μέσω απόλυτης σιωπής και χωρίς να την απασχολεί αυτό που τώρα την καίει : το πλήγμα που σημαίνει η « κατάσχεση » της αγίας και ιεράς ιδιοκτησίας των δανειστών εκ μέρους των δανειζομένων, επιχείρημα που τόσες φορές έχουν επικαλεστεί τώρα τελευταία οι κυβερνήτες της.

Όμως το Βερολίνο, τώρα, δεν θέλει να χαρίσει τίποτα στους Έλληνες. Ό,τι καλό έγινε για την Γερμανία δεν μπορεί να γίνει και για την Ελλάδα. Όμως αργά ή γρήγορα η Μέρκελ και η τρόικα θα χρειαστεί να λογοδοτήσουν στην ιστορία για την αλαζονεία τους και την αχαρακτήριστη φιλαργυρία τους. Σαν τον σκοτεινό Σάιλοκ στον « Έμπορο της Βενετίας », ζητούν πάλι και πάλι ένα κομματάκι σάρκας. Ακόμη κι αν πετσοκόβοντας δολοφονείται ολόκληρη η Ελλάδα. Μια τραγωδία γερμανική, όχι ελληνική.

Η περίπτωση της Ελλάδας, αντίθετα, είναι μια ηρωική εποποιία χαραμισμένη εξ αιτίας της ασυναρτησίας και της δειλίας του ΣΥΡΙΖΑ που πρώτα καλεί δημοψήφισμα και ύστερα το αρνείται μέσα στο Κοινοβούλιο, αποδεχόμενος ανεξήγητα μέτρα που ακόμη και το ίδιο το ΔΝΤ θεωρεί καταδικασμένα στην αποτυχία. Παραδεχόμενος έτσι την de facto μετατροπή της Ελλάδας σε γερμανική αποικία, κάτι που ο ελληνικός λαός δεν φαίνεται διατεθειμένος να επικυρώσει και που στους λοιπούς λαούς της Ευρώπης ξυπνά δυσοίωνα συναισθήματα.

Μετάφραση :  Χ. Κόμη

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s